24 januari 2018

Gastblog Evelyn over eten in Azie

Vandaag heb ik voor jullie weer een gastblog van Evelyn. Zij en haar gezin zijn uitgezonden naar Zuidoost-Azie om daar te werken voor Wycliffe Bijbelvertalers. Wat ze daar precies doen en hoe hun leven eruit ziet, daar blogt ze over. Mocht je vragen hebben? Ben je nieuwsgierig naar hun werk? Of hoe ze leven? Laat de vragen als reactie achter en zo voorzie je Evelyn van nieuw blogmateriaal!

Vandaag vertelt Evelyn het eten wat daar natuurlijk compleet anders is ;). Super leuk voor mij als foodblogger om te lezen!


~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Eten in Azie

Het eten hier is heel anders dan in Nederland. Ook het boodschappen doen is een ander verhaal. Allereerst eet men hier voornamelijk rijst en noedels. Er worden veel pepers, knoflook en groenten gebruikt die we in Nederland niet kennen. Zelfs de groenten die we wél kennen, smaken hier anders dan thuis. Het is dus niet zo simpel om iets te maken met een smaak die vertrouwd is van thuis. De mensen hier eten 3 keer per dag rijst of noedels; bij ontbijt, lunch en avondeten. 


Sociale bezigheid

Eten hier is een sociale bezigheid en doe je amper thuis of in je huis. Het eten is hier ook spotgoedkoop (voor nog geen euro heb je hier een maaltijd) en superlekker. Daar zijn we natuurlijk heel blij mee! Koud water bij je eten is soms gratis en anders kost het je maar 10 cent. Ook een colaatje of ander drinken bij je eten is goedkoop en kost minder 50 cent. Wijn, bier en andere alcoholische dranken zijn door de hoge accijns wel erg duur, dus dat drinken we bijna nooit. 

Eten is een belangrijk deel van het leven en gebeurt overal en door de hele dag heen. In de hele stad heen zijn markten waar eten bereid wordt en waar je even kunt eten. Ook zijn langs bijna alle wegen eetstalletjes te vinden waar je lekkere maaltijden vindt. 



Boodschappen in Zuid-Oost Azie

We halen onze boodschappen op de markt, of bij de Makro (zelfde bedrijf als in Nederland!) omdat we ernaast wonen. Een andere supermarktketen in westerse stijl waar we weleens naar toe gaan is BigC. De Makro hier is echter wel een andere beleving dan in Nederland. Niks geen verpakt vlees of vis; de geursensatie blijft keer op keer een uitdaging! We kunnen gelukkig producten zoals pasta, muesli, kaas (Goudse) en yoghurt vinden, maar dan houdt het ook wel een beetje op met de westerse producten in de Makro. Plus dat zuivel en westerse producten van een andere prijscategorie zijn (lees: heel duur in vergelijking met Nederland). Zulke etenswaren zijn voor ons echt een traktatie; we eten meestal lokaal voedsel. Verder was ik wel verbaasd dat het me zoveel tijd en moeite zou kosten op etenswaren te vinden waar ik mee werken kan en die we ook lekker vinden. Gelukkig moet ik zeggen dat we de lokale keuken enorm kunnen waarderen als gezin dus dat zit enorm mee! We spreken de taal nu meer en ontdekken daardoor steeds meer nieuwe lekkernijen. Inmiddels maak ik wel steeds meer en meer het eten zelf, omdat erop uit gaan tijdrovend is en de kinderen tijd voor hun huiswerk nodig hebben. Ook al is eten halen vaak goedkoper dan zelf (westers) voedsel bereiden. 


Eten wat gemist wordt

Wat wij qua eten het meest missen, zijn de vele soorten brood en het beleg wat we in Nederland kennen. Maar ook dingen zoals drop, chocola, pepernoten en frikandellen. We maken hier wel zelf dingen, hoor, zoals bitterballen, pastasaus, huzarensalade, ragout, boterkoek, poffertjes en pannenkoeken, maar helemaal hetzelfde als in Nederland is het nooit. Ik heb nog nooit zoveel uitgeprobeerd en gemaakt als hier, maar een paar bitterballen duurt wel even om te maken, dus die hebben we nu nog maar één keer gegeten. Wat ook het koken en bakken bemoeilijkt zijn de mieren; het is enorm oppassen dat je iets heel goed schoonmaakt, anders heb je een volksverhuizing van mieren op je aanrecht. Ik heb een kast special voor mieren waarvan de poten in bakjes staan zodat mijn voedselvoorraad veilig is. 


Recepttips!

Tot slot nog een aantal gerechten die we hier vaak eten en erg populair en goedkoop zijn:

Pad Krapow
Penangkip


~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wil je meer informatie? Dan kan je kijken op hun site www.familieopmissie.nlDe toegangscode is 2559. 

Omdat Evelyn en haar gezin leven van giften geef ik jullie graag een linkje zodat jullie hun evt kunnen steunen. Veel kleine beetjes, maken een groot beetje... Doneren? Kan via deze link


23 januari 2018

Goede voornemens...*Simone

Goede Voornemens, 


De een heeft er een hekel aan de andere heeft een lijst vol. En toch is deze tijd van het jaar… zo aan het eind van het jaar en de start van een nieuw jaar een mooi moment om de balans op de te maken. Vaak komen daar wel conclusies uit en dingen die je je misschien voorneemt. Maakt dat het dan gelijk een goed voornemen? Dat is maar net hoe je er zelf mee omgaat denk ik!

De komende maand komen er 2 gastbloggers per week aan het woord die vertellen over hun goede voornemens. Dit doen ze aan de hand van een vragenlijst die ik heb opgesteld. Lijkt het je leuk om zelf ook eens gastblogger te zijn op Uit Mijn Keukentje? Stuur dan een mailtje naar uitmijnkeukentje @ hotmail.com (de spaties even er tussen het mailadres uithalen)

Vandaag schrijft Simone over haar goede voornemens. Simone leest al lang mee op Uit Mijn Keukentje en hoe leuk is het dat ze er nu zelf eens op schrijft :). 



Wie ben je? 
Ik ben Simone Rietveld 46 jaar, 23 jaar getrouwd met Anton 48 jaar en samen hebben we 6 kinderen, 4 zoons van 20, 18, 16 en 13 en 2 dochters van 9 jaar. We zijn een heerlijk, druk soms wat chaotisch gezin waarin altijd meer dan alleen onze kinderen rondlopen omdat ik naast gezinsmanager van onze eigen kinderen ook gastouder ben. Bij familie en vrienden zijn we ook wel bekend als huize PleXat. In de kerk ben ik samen met Anton (die jeugdoudste is) actief in oa het tienerwerk. Tieners zijn zulke gave, jonge mensen om mee te werken en ze geven je zoveel energie als je in ze investeert.
Verder ben ik iedere woensdagmorgen ben ik te vinden in de christelijke boekhandel bij ons in het dorp waar ik sinds de zomer van 2017 als vrijwilligster werk.
In mijn vrije tijd vind ik het erg leuk om te naaien, heb een kleine eigen webwinkel via facebook, mijn bulletjournal bij te werken en om te tekenen en schrijven in mijn bijbel.

Als je nu terugkijkt op 2017, hoe was dat jaar voor jou?
2017 was een turbulent jaar, er is heel veel gebeurd. Een aantal best ingrijpende dingen maar er waren ook vele mooie momenten, dagen met gouden randjes.
Maar hoe turbulent het ook was, er was er Eén die er steeds bij was, door ons geloof in God voelden we rust in de storm. Voor mijn verjaardag kreeg ik een armband met daarop de tekst; "Geest van God, leer mij te gaan over de golven, in vertrouwen U te volgen, te gaan waar U mij heen leidt. Leid me verder dan mijn voeten kunnen dragen. Ik vertrouw op uw genade, want ik ben in uw nabijheid". En wat is dat een houvast gebleken.

Wat waren de hoogtepunten en wat waren dieptepunten
Hoogtepunten waren oa onze gezinsvakantie naar Frankrijk waar we echt alle zorgen en drukte van thuis even achter ons konden laten. De gehoortest, na de operatie aan zijn oor van onze jongste zoon in februari, waaruit bleek dat zijn gehoor niet verslechterd was, een groot dankpunt. De nieuwe baan van manlief, na bijna 4 maanden thuis mocht hij toch weer aan de slag bij het bedrijf waar hij door inkrimping weg moest. De goede uitslagen van de artsen voor mijn vader nadat half vorig jaar schildklierkanker bij hem was geconstateerd.

Dieptepunten waren het ontslag van manlief, gedwongen door inkrimping, bijna vier maanden was hij thuis. Het overlijden van een broer van mijn vader. De boodschap begin deze maand dat onze jongste zoon toch weer aan zijn oor geopereerd moet worden, opnieuw een operatie van 5 á 6 uur. Wat was hij er verdrietig om en wat voelde ik me als moeder machteloos.

Als je dan afgelopen jaar overdenkt, welke dingen zijn er die je komend jaar anders wil doen?
Als ik het afgelopen jaar overdenk dan wil ik het komende jaar wat vaker nadenken voor ik ergens ja op zeg. Ik ben nogal een doener en daarom trek ik soms teveel naar me toe waarbij ik me dan achteraf realiseer dat ik toch weer iets teveel hooi op mijn vork heb genomen. Een gevleugelde uitspraak van mij is, eigen Jeruzalem eerst en dat wil ik voor 2018 toch echt wel voorop laten staan want dat vergeet ik toch nog wel eens.

Welke voornemens heb je voor jezelf gemaakt voor 2018?
  • Meer tijd met God, bewust tijd maken om de Bijbel te lezen, te bidden en in mijn Bijbel te schrijven en te tekenen.
  • Meer tijd en ruimte maken voor ons gezin, onze kinderen en elkaar, eigen Jeruzalem eerst.
  • Meer echt tijd maken voor de mensen die me naast ons gezin en familie dierbaar zijn, meer face-to-face contact en niet online.
  • Minimaliseren (ontspullen) van ons huis.



Wat heb je nodig om het vol te houden en zoek je hierbij ook steun bij anderen?
Om het vol te houden heb ik rust in mijn hoofd nodig en dat creëer ik op het moment door een bullet journal bij te houden waarin ik al mijn afspraken en to do’s kwijt kan. Dit geeft rust en overzicht waardoor ik de dingen beter onder controle heb en daardoor ook meer tijd. Maar ik zoek ook wel steun bij anderen, Anton (mijn echtgenoot), mijn moeder of een vriendin.

Is het voor jou en je voornemens handig om ze in kleine stukjes te hakken, wat zijn voor jou dan de tussendoelen? 
Als het gaat om in een kleine stukjes hakken van mijn voornemens dan denk ik dat, dat vooral geldt voor het ontspullen van ons huis. Er staan echt teveel dozen links en rechts met zaken die nog uitgezocht moeten worden, denk aan schoolspullen van de kinderen, kleding, administratie etc. Ik wil dit kamer voor kamer doen en iedere week iets aanpakken. Daar gebruik ik dan mijn bulletjournal weer voor om het in te plannen. Streven is om aan het einde van 2018 te kunnen constateren dat alle losse dozen verdwenen zijn ;-)

Als je je goede voornemens over meerdere vlakken verdeeld, is het rijker en dieper. Ipv je alleen maar te concentreren op bv afvallen of opruimen. Welke voornemens kan jij nog meer maken op het gebied van: zorgen voor jezelf en je eigen lichaam, gezin, vrienden, familie, werk, medemens, vrijwilligerswerk, maatschappelijk...
Als ik naar dit rijtje kijk dan heb ik in het afgelopen jaar al flink geinvesteerd in het eerste punt. Door rugproblemen liep ik begin van 2017 bij de fysiotherapeut die mij aanraadde te gaan sporten. Ik was daar niet zo van maar heb toch vol gehouden! Ik sport nu 1x in de week en kijk er zelfs naar uit en overweeg 2x in de week te gaan sporten. Ik merk dat mijn lichaam er baat bij heeft en sinds de zomervakantie ben ik ook op mijn eten gaan letten en inmiddels bijna 10 kilo afgevallen.

Als het gaat om gezin, familie en vrienden dan wil ik meer ECHT tijd doorbrengen met elkaar. We zitten teveel online, ook als we onder elkaar zijn en ik hoop echt dat we daar verandering in kunnen gaan brengen en dat begint bij mezelf. Dus wat vaker een spelletje met de kinderen, lekker even naar buiten om te wandelen of afspreken voor een kop thee om bij te kletsen.

Werk/vrijwilligerswerk hoop ik zo vol te kunnen houden, ik ben in november begonnen met een cursus pastorale counseling en daar wil ik me verder in ontwikkelen binnen onze kerkelijke gemeente maar ook daarbuiten.

Heb je een hekel aan goede voornemens? Dat kan! Vertel waarom heb je er een hekel aan?
Ik heb geen hekel aan goede voornemens, ze hoeven wat mij betreft echter niet perse alleen aan het begin van het nieuwe jaar te zijn. Op het moment dat je merkt dat dingen anders moeten kun je het roer omgooien zoals bijvoorbeeld na de zomervakantie toen ik echt klaar was met het gewicht wat ik op de weegschaal zag.

Wanneer kijk jij terug op je leven, trek je conclusies en onderneemt je daar actie op?
Als ik merk dat ik achter de feiten aan begin te lopen, eigenlijk ben je dan al te laat en heb je weer niet geluisterd naar de signalen van je lichaam of geest. Ik merk dat vooral de zomervakantie en deze periode rond kerst/oud en nieuw me terug doen kijken. Komt waarschijnlijk omdat je in de zomervakantie echt tijd kunt nemen voor bezinning en in deze periode schrijven we als gezin altijd een oud- en nieuwsbrief waardoor je ook bewust achterom kijkt wat is er allemaal gebeurd en wat ligt ervoor ons.

_______________________________

Wat mooi om te lezen Simone en jullie afgelopen jaar klinkt pittig! Mooi hoe jullie er mee omgaan en uitkijken naar 2018. Ik hoop dat de doelen die je je stelt gaat halen en/of er tevreden mee zal zijn!

22 januari 2018

Geen tijd om te haasten


Deze quote kwam ik tegen op de zolder van een vriendin. Hij trof me, want geen tijd hebben om te haasten spreekt elkaar eigenlijk een beetje tegen, toch? Maar hoe zit dat bij mij? 


Haasten..


Wat is haasten nou eigenlijk? Het woorden boek vertelt mij dat 

"trachten om dat wat men te doen heeft snel af te maken"
"snel doen omdat je weinig tijd hebt"
"te grote snelheid; = spoed: haast hebben"
"zich spoeden, snel handelen"

Dus je wilt dingen snel doen, om te zorgen dat het af is. Met spoed je klusjes doen om vaak door te rennen naar het volgende klusje. Of met haast boodschappen doen... In de winkel zie ik zulke klanten snel, geen tijd voor een praatje, met hun gedachten al in de volgende winkel en ook een gehaaste indruk. Ik vermoed dat we dit allemaal wel in meer of mindere mate herkennen. Dat je haast hebt, haast om op tijd de kinderen op school te krijgen, haast omdat je zelf te laat iets ging doen, haast omdat er in de dag nou eenmaal maar 24 uur zit. Gewoon haast...

Geen tijd hebben...


Mensen die haast hebben, hebben vaak geen tijd. Hun schema, dag of week zit zo vol dat ze zich moeten haasten. Maar deze quote zegt het tegenovergestelde.

Ik heb geen tijd om me te haasten


Laat dat eens op je inwerken. Geen tijd hebben... om te haasten. Dat moet een bewuste keuze zijn! Je zal meer tijd moeten maken voor boodschappen, het ochtendritueel en het moeten doen met de uren in een dag. Ik vind het bijzonder lastig om mijn dagen rustig in te plannen. Om niet haastig mijn klusjes te doen, omdat... 

Maar hoe dan?


Natuurlijk we hebben het allemaal druk! Iedereen op zijn eigen manier, met zijn eigen agenda. Dat is een feit. Ik geloof dat je ook met veel drukte meer rust kan creëren. Allereerst moet je je bewust zijn van wanneer je haast hebt. Bekijk wat je prioriteiten zijn. Plan iedere week samen met je partner in. Beslis wie wat doet, wanneer er afspraken zijn, wat je eet op die dagen. Hou die afspraken ook eens tegen het licht... zijn ze nodig, moet het echt? En neem je steeds voor om je niet te haasten. Als herinnering heb ik deze foto een tijd als achtergrondfoto op mijn gsm gehad. Een continue herinnering!

Succes met onthaasten... 


...leuk detail voor jullie ;), ik typ deze blog op een dinsdagmiddag terwijl het spitsuur is, jongens komen en gaan naar sport, mijn planning voor het avondeten is in de soep gelopen (want het staat nog stijf bevroren in de vriezer), ik voel me gestrest omdat ik nog zoveel blogs wil schrijven en besloot abrupt dan maar friet te eten... Laten we het erop houden dat ik het dus ook echt moet leren ;)


20 januari 2018

Strandpleviertjes....*photoblog

Op het strand kan ik altijd heel erg genieten van alle vogels... maar vooral van die strandpleviertjes.... Ze zijn zo snel en grappig om te zien. Een uitdaging op om de foto te krijgen.  De dikke meeuwen vind ik ook altijd grappig en moet ik altijd aan de film Nemo denken ;)



 








19 januari 2018

Goede voornemens ...*Johanneke

Goede Voornemens, 


De een heeft er een hekel aan de andere heeft een lijst vol. En toch is deze tijd van het jaar… zo aan het eind van het jaar en de start van een nieuw jaar een mooi moment om de balans op de te maken. Vaak komen daar wel conclusies uit en dingen die je je misschien voorneemt. Maakt dat het dan gelijk een goed voornemen? Dat is maar net hoe je er zelf mee omgaat denk ik!


De komende maand komen er 2 gastbloggers per week aan het woord die vertellen over hun goede voornemens. Dit doen ze aan de hand van een vragenlijst die ik heb opgesteld. Lijkt het je leuk om zelf ook eens gastblogger te zijn op Uit Mijn Keukentje? Stuur dan een mailtje naar uitmijnkeukentje @ hotmail.com (de spaties even er tussen het mailadres uithalen)

Vandaag is Johanneke aan de beurt. Zij schrijft op www.waardevolenuniek.nl  over haar leven en haar persoonlijke leerproces. 




Een waardevolle terugblik op 2017 en vooruitkijkend naar 2018

Voordat ik terugblik op 2017 wil ik mij kort even voorstellen: Ik ben Johanneke Plaggenmarsch, getrouwd en mama van twee prachtige dochters van 8 en 6 jaar en een zoontje waarvan we na 16 weken zwangerschap helaas afscheid van moesten nemen. Dit was voor mij in 2017 wel het dieptepunt van het jaar. Het moment dat we hoorden dat zijn hartje niet meer klopte en het moment dat we afscheid van hem moest nemen. Vooral omdat ik helaas al meerdere miskramen heb gehad rond 12 weken en ik dankbaar was dat we deze grens voorbij waren. Al was het moment dat hij werd geboren ook een moment dat ik koester, omdat ik hem nog even heb kunnen vasthouden. 


Naast verdrietige momenten heb ik  in 2017 ook veel waardevolle genietmomenten mogen ervaren. Zo vierden wij dat we in 2017 12,5 jaar waren getrouwd. Op deze dag hebben we prachtige foto’s laten maken, mijn man en ik in onze trouwkleding en onze dochters in prachtige jurken als bruidsmeisjes. In 2017 ben ik na 10 jaar gestopt met mijn werk en ben ik volledig thuis voor onze kinderen. Daarnaast ben ik begonnen met een eenjarige studie aan de Schrijversacademie. In 2018 hoop ik de basis van deze studie af te ronden en te gaan starten met de specialisatie columns en blogs schrijven.

In de afgelopen jaren had ik altijd veel voornemens. Nu dit jaar, probeer ik dit bewust wat minder te voornemens te hebben. Mijn valkuil is namelijk dat ik dan veel te veel bezig ben met wat er allemaal gaat komen en te weinig bezig ben met het NU. Dat is dan tegelijk een goed voornemen om direct al mee te beginnen. Leven in het NU. Genieten van de dag. ‘Als jij je aandacht op Mij richt, is elk moment waardevol’ mooie woorden uit een bijbels dagboekje van Sarah Young. Elke dag wil ik zo proberen te beginnen. Om te leven in het nu, helpt het mij om naar mijn dochters te kijken en dan met name naar mijn jongste dochter met het syndroom van down. Wat kan zij intens genieten en leven in het nu. Zij is daarin echt een voorbeeld voor mij.

Een ander voornemen is bewuster zijn van mijn eigen grenzen en luisteren naar mijn lichaam. Zo wil ik in het voorjaar van 2018 starten met een cursus ‘leven in mijn lijf’. Om bewuster te worden hoe mijn lichaam reageert op spanning en hoe ik daar zelf invloed op kan hebben. Hoe ik ook steviger in mijn schoenen kan leren staan. 


Ik ben wel heel nieuwsgierig naar wat 2018 mij verder gaat brengen. Zo wil ik ook doorgaan met het coachtraject waar ik in 2017 mee ben gestart om aan de slag te gaan met thema’s als zelfvertrouwen en zelfacceptatie. Op mijn blog kun je lezen wat ik in dit proces leer en hopelijk kan ik jou hier ook mee verder helpen. We mogen namelijk steeds weer opnieuw beseffen dat we Gods geliefde kinderen zijn. Waardevol en Uniek. Waardevol, je mag er zijn. Je bent geliefd. Uniek. Wat zijn jouw talenten? Welke keuzes maak jij?

In 2018 ga ik weer starten met gesprekken voor de rubriek uniek: doen wat bij je past. Dus heb jij een leuke hobby, heb jij van je hobby je werk gemaakt, of heb jij een baan waar jij je echt als een vis in het water voelt? Dan mag je me altijd een mailtje sturen naar waardevolenuniek@gmail.com Vind jij het leuk om te schrijven over voor jou waardevolle genietmomenten? Ook dan mag je mij een mailtje sturen met je blog.

Tot slot wil ik je een waardevol nieuw jaar toewensen, waarin je steeds meer mag ontdekken waarin jij uniek bent!

____________________________

Bedankt voor je mooie blog over je goede voornemens. Je benoemt dat goede voornemens ook maken dat je niet zo in het hier en nu leeft, goed aandachtspunt voor mezelf. 

Ik wil je heel veel zegen wensen, bij al je plannen, verlangens en leven in het moment. 



18 januari 2018

Gastblog Cindy: Second opinion

Cindy is een van de vaste gastbloggers op Uit Mijn Keukentje. Ze schrijft over haar leven met bekkenproblemen. Ze neemt ons mee door haar leven heen. Omdat ik zelf ook bekken en SI klachten heb, herken ik veel van haar verhaal. Heb je ook bekkenproblemen en zoek je lotgenoten? Wordt dan lid van de Facebookgroep Bekkeninstabiliteit en dan? Cindy neemt ons vandaag mee in de wereld van een second opinion. Bedankt weer voor je blog!
_______________________________





Second opinion……

In mijn eerder blogs vertelde ik jullie over mijn eerdere medische wegen die ik heb bewandeld. In deze jaren heb ik inmiddels 3 operaties ondergaan om het bekken vast te zetten. In 2009,2010 2012 ben ik geopereerd in Enschede (zie röntgenfoto). Mijn bekken zit dan ook van voor tot achter vast met schroeven, een plaatje en implantaten. 



Helaas heb ik bij 2 operaties complicaties opgelopen, maar kon mijn arts die me geopereerd had me hier niet mee helpen. Ik moest leren leven met de pijn die de complicaties veroorzaakte. Niet wetende dat er nog meer artsen waren die deze operaties uitvoerden, heb ik getracht er mee te leren leven, leven met de 24/7 zenuwpijn die was ontstaan na een operatie.

In december 2016 besloot ik dat het niet langer meer zo door kon gaan en begon mijn zoektocht naar een oplossing. Via mijn huisarts kwam ik bij een orthopeed in het Amphia Ziekenhuis in Breda terecht. Deze orthopeed stelde een team samen met diversen artsen op diverse gebieden, en gezamenlijk voerden ze onderzoeken uit om te kijken of ze iets voor me konden doen.
Uit de onderzoeken kwam naar voren dat 1 schroef in mijn zenuwkanaal zat wat voor hevige rugklachten zorgde en dat rechts 1 implantaat in het zenuwkanaal zat wat weer zorgde voor hevige zenuwpijn in het been en bekken. Deze arts heeft afgelopen mei de schroef links verwijderd, ik had 50% kans op herstel en ben er voor gegaan. 


verwijderde schroef

De napijn was verschrikkelijk, voelde hetzelfde als dat ze geplaatst waren in 2009/2010. Immers mijn spieren en pezen waren doorgesneden in mijn bil en dat voel je dus echt wel. Na ongeveer 2 weken werd de napijn minder en kon ik weer rustig aan herstellen. Inmiddels ben ik nu 7 maanden verder van deze operatie en zo blij dat ik deze kans heb gekregen. Mijn rugklachten zijn met 70% verminderd op dit moment, echter de momenten dat ik rugklachten heb zijn ze ook heel hevig. Garantie had ik niet op volledig herstel, maar alles wat ik er nu mee heb gewonnen is mee genomen.




Helaas heeft deze arts geen ervaring met de ifuse techniek (specifieke techniek waarbij ze diverse implantaten plaatsen). Dus moest ik op zoek naar een andere arts. Ik heb de leverancier van de ifuse gebeld, en via hen bij een arts in Zwolle terecht gekomen. Deze arts plaatst net als mijn eerste arts ook de ifuse en heeft ook ervaring met verwijdering van de ifuse. Vol goede moed, met een klein beetje hoop hebben mijn man en ik hem 2 maanden geleden bezocht en mijn verhaal gedaan. Hij gaf aan dat het wel mogelijk is om de ifuse te verwijderen, dit gebeurt met een hamer en eventueel een driehoekige beitel. Er zijn zeker wederom risico’s, maar die had ik ook met het plaatsen. Zijn verwachting is dat ik net als links minimaal 70% zal herstellen van de pijn, er is ook zeker een kleine kans dat de operatie niets zal doen en ik dus niet meer zal herstellen. Het is mijn laatste kans op herstel, mijn laatste kans op een leven zonder pijn.

19 december ben ik naar Zwolle geweest om alles te regelen en hoop ik mijn operatie datum ook te horen. Het wordt in ieder geval in het nieuwe jaar dat de operatie plaats zal gaan vinden. Ik mag dezelfde dag weer naar huis mits de operatie niet te gecompliceerd wordt. Hoe moeilijker de operatie, hoe groter het risico dat ik toch een nachtje moet blijven.

Ik durf niet veel te hopen, maar door de woorden van de arts is er een klein beetje hoop op herstel weer terug aan het komen. Natuurlijk hou ik jullie op de hoogte via mijn blogs over mijn operatiedatum en natuurlijk hoe de operatie zal verlopen.


________________________

Ontzettend spannend allemaal Cindy, ik hoop zo dat dit je gaat brengen waar je op hoopt!

17 januari 2018

Winterse koffie en warme choco met Amarula


Het is winter!
Heerlijk koud en guur.... 
Mutsen op, sjaals om, wandelen, fietsen, sleeën, sneeuwballen gooien of schaatsen en daarna???

Juist warme choco. Deze warme chocolademelk of winterse koffie met Amarula verwarmt je nog meer. Amarula is een zoet en romig drankje en leent zich goed om zo te drinken, maar ook om je koffie of warme choco een twist mee te geven.


Een echt recept kan je het eigenlijk niet noemen.... 
maar vooruit, hier is toch het....

Recept van de Winterse koffie en de Warme chocolademelk met Amarula


Je hebt nodig:
Koffie of warme chocolademelk
slagroom
amarula
vlokken

Zet de koffie of de choco zoals je gewend bent.
Ik geniet er altijd extra van als je zo'n drankje in een mooi glas of toffe beker serveert. Daarom koos ik voor een mason-jar. 


Voeg een klein borrelglaasje amarula toe en roer even goed door. Als je meer alcohol erin wil kan je ook 2 kleine glaasjes doen, maar dit is afhankelijk van je eigen voorkeuren. 


Wat is zo'n warm drankje zonder een grote toef slagroom? Gelukkig verbrand je door de kou vaak ook wat meer calorieën ;) vast niet genoeg, maar voor het idee.


Strooi er nog wat vlokken overheen, dat snoept zo lekker als je je slagroom oplepelt. 





Opgewarmd? 
Snel je handschoenen aan en weer naar buiten en genieten van dat prachtige weer... 
OF ... 
krul je op op de bank met je favoriete tijdschrift....


~de Amarula werd gesponsord door Kroon op het Werk~